Wat is “Phantom Sense” in VR en heb je het?

Vrouw die een VR-headset draagt ​​en een verbaasde uitdrukking maakt terwijl ze haar wijsvinger uitreikt.
TierneyMJ/Shutterstock.com

Je staat in een VR-wereld, omringd door virtueel gras. De wind steekt op en waait door het veld, en terwijl je naar het hoge gras kijkt dat in de wind waait, kun je voelen het buffet je lichaam; hoe is dit mogelijk?

Aflevering 1: The Phantom Sense

Wanneer je in VR bent en je een sensatie kunt “voelen” die niet echt door de hardware wordt geproduceerd, wordt dit “fantoomgevoel” genoemd, wat kan klinken als de “fantoompijn” die geamputeerden ervaren waar je waarschijnlijk al eerder van hebt gehoord . Toch is het heel anders als je bedenkt hoe fantoomzin waarschijnlijk werkt.

Phantom sense in VR is geen nieuwe ontdekking, maar nu VR-headsets mainstream worden, ontdekken leden van het publiek dit fenomeen zelf. Als je op forums zoals Reddit zoekt naar de term ‘fantoomgevoel’, zie je talloze accounts van VR-gebruikers die beweren het te ervaren.

Voor veel VR-gebruikers is dit soort ‘bonus’-onderdompeling wenselijk, dus veel van de bovengenoemde forumberichten gaan eigenlijk over het opwekken van fantoomzin, waarbij verschillende VR-fans een verscheidenheid aan advies geven over hoe dit mogelijk te maken. Of een van die methoden werkt, is discutabel, maar kan zoiets als “fantoomgevoel” echt gebeuren, en hoe werkt het zelfs?

Perceptie is “top-down” en “bottom-up”

Illustratie van het silhouet van een man met zijn hersenen gemarkeerd en een reeks die uit zijn ogen komt.
BNP Design Studio/Shutterstock.com

Mensen en andere levende wezens ‘waarnemen’ de wereld om ons heen met zintuigen. Op school wordt je geleerd dat er vijf zintuigen zijn, maar de waarheid is dat je veel verschillende zintuigen hebt die je hersenen informatie geven over de buitenwereld en de toestand van je lichaam.

Perceptie is een complex proces dat zowel ‘top-down’ als ‘bottom-up’ van aard is. Het onderste deel van perceptie is de ruwe informatie die van je ogen, oren en andere zintuigen naar je hersenen gaat. In je hersenen wordt die informatie verwerkt tot iets dat logisch is voor je bewuste geest. Dus wat je waarneemt, is niet de werkelijkheid, maar een verwerkte versie ervan die logisch is vanuit een menselijk perspectief.

Top-down aspecten van perceptie zijn dingen zoals je eerdere ervaringen en wat je over de wereld hebt geleerd. Uw verwachtingen en voorkennis laten uw brein automatisch de lege plekken invullen of voorspellen wat het denkt dat u zou moeten zien. Goocheltrucs en optische illusies maken vaak misbruik van je verwachtingen en hoe ze van invloed zijn op wat we zien en horen. Het is hoogstwaarschijnlijk tussen deze twee soorten perceptuele verwerking dat fantoomzintuiglijke waarneming plaatsvindt.

Phantom Sense in het lab

Het fantoomgevoel dat mensen melden in VR te ervaren, is hoogstwaarschijnlijk een vorm van “lichaamsoverdracht”. Lichaamsoverdracht vindt plaats wanneer iemand “eigenaar” wordt van iets als onderdeel van zijn eigen lichaam, terwijl dat niet het geval is. Het klassieke experiment omvat een rubberen arm die aan het onderwerp is bevestigd, zodat deze zich in de positie bevindt die u verwacht dat uw echte arm is.

Het is aangetoond dat het strelen van de arm dat gevoel bij het onderwerp veroorzaakt. Evenzo kan het steken van een naald in de rubberen arm pijn veroorzaken. Psychologen theoretiseren dat deze illusie optreedt wanneer bottom-up processen top-down processen overheersen. Met andere woorden, ook al weet je dat het niet je echte lichaamsdeel is, in wezen worden je hersenen voor de gek gehouden om het te accepteren en je bewuste geest is mee voor de rit, of het wil of niet.

Daar komt nog bij dat VR opzettelijk is gebruikt om lichaamsoverdracht te induceren. Onderzoekers hebben vastgesteld dat het VR-lichaam van een persoon dezelfde bedreigingsreactie veroorzaakt als in het echte leven. Met andere woorden, onder de juiste omstandigheden accepteren de hersenen het eigendom van het virtuele lichaam en treedt de radicale lichaamsoverdrachtsillusie op. Dit zou kunnen verklaren waarom sommige VR-gebruikers fantoomzintuigen ervaren.

Wat betekent dit voor VR?

Veel van onze media zijn afhankelijk van het vermogen van onze perceptuele systemen om de hiaten op te vullen. Dat is de reden waarom je beweging waarneemt in plaats van bewegende stilstaande beelden in een bioscoop of alleen de vereenvoudigde suggestie van iets in een schilderij nodig hebt om het hele beeld waar te nemen.

Als VR-ontwikkelaars de factoren zouden kunnen ontdekken die op betrouwbare wijze fantoomzin veroorzaken (net zoals ze deden voor “aanwezigheid” in VR), zou het een ander hulpmiddel kunnen worden voor VR-auteurs om te gebruiken bij het creëren van ervaringen.

Helaas is er ook een duistere kant aan fantoomzintuigen, aangezien negatieve percepties mogelijk zijn naast positieve. Het idee dat VR zou kunnen worden gebruikt voor dubieuze ondervragingspraktijken, is iets dat ethici al een tijdje laat pauzeren, en fantoomzin zou een triest onderdeel van die formule kunnen zijn als iemand erachter komt hoe het opzettelijk kan worden gebruikt.

Aan de andere kant, een beetje zoals lucide dromen, als je jezelf kunt leren of trainen om fantoomzin in VR te ervaren, heeft het de potentie om je VR-ervaring verder te brengen dan moederhardware. Of je kunt het zien als het gebruik van de “wetware” in je hersenen om VR meeslepender dan ooit te maken.

Leave a Comment